Task Force 39: Kara Kuvvetlerinin Sahadaki İnovasyon Gücü

Spot: ABD Merkez Kuvvetler Komutanlığının kara bileşeni bünyesinde kurulan Task Force 39; karşı-İHA sistemlerinden yarı otonom lojistik araçlarına, yapay zekâ uygulamalarından 3D baskıya kadar uzanan bir teknoloji portföyünü gerçek harekât koşullarında deniyor. Yapı, Deniz Kuvvetlerinin Task Force 59’u ve Hava Kuvvetlerinin Task Force 99’u ile aynı inovasyon ailesinde yer alıyor.

ABD Merkez Kuvvetler Komutanlığı (United States Central Command–CENTCOM), yeni teknolojileri geleneksel tedarik süreçlerinden daha hızlı biçimde sahaya taşımak amacıyla kuvvet bileşenleri içinde özel inovasyon görev kuvvetleri oluşturdu. Bu yapılanmanın kara alanındaki karşılığı olan Task Force 39, Kasım 2022’de ABD Kara Kuvvetleri Merkez Komutanlığı (United States Army Central–USARCENT veya ARCENT) bünyesinde kuruldu.

Task Force 39’u, ABD Deniz Kuvvetlerinin Task Force 59’u ve ABD Hava Kuvvetlerinin Task Force 99’u ile aynı kurumsal aile içinde değerlendirmek mümkün. Ancak bu yapı klasik anlamda belirli bir bölgede muharebe etmek üzere teşkil edilmiş manevra görev kuvvetinden farklı. Task Force 39’un temel işi; askerlerin karşılaştığı operasyonel sorunları belirlemek, askerî ve ticari çözümleri sahada denemek, kullanıcı geri bildirimi toplamak ve başarılı bulunan teknolojilerin kuvvete kazandırılmasını hızlandırmak.

Task Force 39 nedir?

USARCENT’in resmî tanımına göre Task Force 39, bölgesel ortaklıklar ve savunma sanayisiyle iş birliği kurarak gelecekteki muharebe etkinliğini artırmayı amaçlayan bir inovasyon yapılanmasıdır. Birim yalnızca yeni araç ve sistemleri denemiyor; aynı zamanda askerlerden gelen fikirlerin prototipe, yazılıma veya yeni bir taktik ve tekniğe dönüştürülmesine de aracılık ediyor.

Bu nedenle Task Force 39’u yalnızca “ABD Kara Kuvvetlerinin drone birliği” olarak tanımlamak eksik kalır. Karşı-İHA çalışmaları önemli bir ağırlık taşısa da görev alanı robotik lojistik, yapay zekâ destekli yazılım, eklemeli imalat, saha bakım-idamesi ve ticari teknolojilerin askerî kullanıma uyarlanması gibi başlıkları da kapsıyor.

Başka bir ifadeyle Task Force 39, tek tip insansız sistem kullanan operasyonel bir filo değil; sahadaki sorun ile teknoloji geliştiricisi arasında bağlantı kuran bir deney, prototipleme ve hızlı benimseme hücresi niteliğinde.

Task Force 39, Task Force 59 ve Task Force 99’un kara karşılığı mı?

Evet. CENTCOM’un kuvvet bileşenleri esas alındığında Task Force 39, kara alanında Task Force 59 ve Task Force 99’a karşılık geliyor. Üç yapı da yapay zekâ, insansız sistemler ve ticari teknolojileri gerçek operasyon ortamında deneme yaklaşımını paylaşıyor. Bununla birlikte her biri kendi kuvvetinin önceliklerine göre farklılaşıyor.

ABD Beşinci Filosu bünyesinde kurulan Task Force 59, insansız deniz sistemlerini ve yapay zekâyı deniz gözetleme ağına entegre ediyor. Task Force 99 ise uzun havada kalışlı istihbarat, gözetleme ve keşif platformları, düşük maliyetli ve 3D baskıyla üretilebilen İHA’lar, seferî hava lojistiği ve elektronik karıştırmaya karşı çözümler üzerinde çalışıyor.

Task Force 39’un ağırlık merkezi ise kara birliklerinin korunması ve desteklenmesi. Bu kapsamda karşı-İHA teknolojileri, insansız veya yarı otonom ikmal araçları ve cephe gerisindeki lojistik yükü azaltacak üretim yöntemleri ön plana çıkıyor. Dolayısıyla üç görev kuvveti aynı inovasyon modelini paylaşsa da birbirinin kopyası değil; deniz, hava ve kara harekâtının farklı ihtiyaçlarına göre biçimlenmiş bileşenler.

Karşı-İHA çalışmalarının merkezinde Red Sands var

Task Force 39’un en görünür faaliyetlerinden biri, ABD ile Suudi Arabistan tarafından yürütülen Red Sands Entegre Deney Merkezi çalışmalarına verdiği destek oldu. Eylül 2023’te Suudi Arabistan’ın kuzeydoğusundaki Shamal-2 Atış Alanı’nda gerçekleştirilen Red Sands 23.2 safhasının ABD tarafındaki liderliğini Task Force 39 üstlendi.

CENTCOM’un resmî açıklamasına göre tatbikatta, İHA’ları kinetik ve kinetik olmayan yöntemlerle etkisizleştirmek üzere dokuz farklı sistem denendi. Böylece sensörler, karıştırma sistemleri ve fiziksel imha araçları yalnızca kontrollü laboratuvar şartlarında değil, bölgesel tehdidi yansıtan senaryolar altında karşılaştırıldı.

Ayrıca Task Force 39, CARPE Dronvm adı verilen ve kullanıcıların şüpheli İHA gözlemlerini bildirmesine yardımcı olan bir uygulamayı da denedi. Kitle kaynaklı ihbar yaklaşımını yapay zekâ destekli analizle birleştirmeyi amaçlayan sistem, pahalı radar ve sensör ağlarının yerine geçmekten çok onları tamamlayabilecek düşük maliyetli bir uyarı katmanı olarak değerlendiriliyor.

Bu çalışmalar, DefenceTrend’de daha önce ele aldığımız Replicator’dan DAWG’a uzanan ABD drone savaşı yapılanması ile de aynı temel soruya dayanıyor: Yeni tehditler hızla değişirken askerî kurumlar uygun teknolojiyi nasıl daha kısa sürede seçip sahaya indirebilir?

Yarı otonom araçlarla robotik lojistik denemesi

Task Force 39’un ikinci önemli çalışma alanı, kara lojistiğinin robotik sistemlerle desteklenmesi. Temmuz 2023’te Kuveyt’te yapılan denemelerde otonom sürüş sistemleriyle donatılmış Palletized Load System (PLS) lojistik kamyonları kullanıldı. Test sırasında öndeki araç insan tarafından yönetilirken takip eden araçlar, sürücünün sürekli müdahalesi olmadan arazi parkurunda hareket etti.

USARCENT’in yayımladığı bilgilere göre amaç yalnızca personel sayısını azaltmak değil. Tehlikeli ikmal güzergâhlarında daha az askeri riske atmak, konvoy kapasitesini yükseltmek ve çöl şartlarının sistemler üzerindeki etkisini gerçek verilerle ölçmek de denemelerin temel hedefleri arasında.

Ancak burada kullanılan araçların tamamen bağımsız karar veren savaş robotları olmadığına dikkat etmek gerekiyor. Söz konusu sistemler, insan tarafından yönetilen lojistik faaliyeti destekleyen yarı otonom araçlar. Dolayısıyla Task Force 39’un yaklaşımı, insanı komuta zincirinden çıkarmaktan ziyade insan-makine iş birliğiyle daha fazla yükün daha az riskle taşınmasını hedefliyor.

3D baskıyla lojistik zinciri kısaltılıyor

Task Force 39 yalnızca insansız araçlara odaklanmıyor. USARCENT, Ekim 2024’te Kuveyt’te ilk İnovasyon ve İmalat Merkezini (Army Innovation and Manufacturing Center–AIM-C) açtı. Merkez, askerlerin sahada karşılaştığı sorunlara yönelik parçaların ve prototiplerin tasarlanması, üretilmesi ve denenmesi için iki tamamlayıcı tesisi bir araya getiriyor.

Bu yaklaşımın operasyonel anlamı oldukça açık. Uzak bir üs veya birlik, küçük fakat kritik bir parçanın ana lojistik merkezinden gelmesini günlerce beklemek yerine uygun parçayı yerinde üretebilir. Sonuç olarak konvoy ihtiyacı, teslim süresi ve stok baskısı azaltılabilir. Bununla birlikte uçuş emniyeti veya silah güvenliği açısından kritik parçaların 3D baskıyla üretilmesi; malzeme standardı, kalite kontrol ve sertifikasyon gibi ayrı süreçleri gerektirir.

Task Force 39’un kurduğu model neden önemli?

Task Force 39’un asıl önemi, denediği tek tek araçlardan ziyade uyguladığı yöntemde yatıyor. Öncelikle askerî kullanıcı sahadaki problemi tanımlıyor. Ardından sanayi, üniversiteler, yazılım geliştiricileri ve bölgesel ortaklarla birlikte prototip oluşturuluyor. Daha sonra sistem sıcak, tozlu ve iletişim altyapısının sınırlı olabileceği gerçekçi koşullarda sınanıyor. Başarılı çözümlerin daha geniş ölçekte kullanılabilmesi için sonuçlar ilgili komutanlıklarla paylaşılıyor.

Bu model, geleneksel tedarik sürecini bütünüyle ortadan kaldırmıyor. Buna karşın hangi teknolojilerin olgunlaştırılmaya değer olduğunu erken aşamada göstermesi, başarısız çözümleri büyümeden elemesi ve kullanıcıyı geliştirme sürecine doğrudan katması bakımından önemli bir filtre oluşturuyor.

CENTCOM, Eylül 2025’te bu kuvvet bileşeni çalışmalarını daha müşterek bir çerçevede birleştirmek amacıyla Hızlı Sahaya Çıkarma Müşterek Görev Kuvvetini (Rapid Employment Joint Task Force–REJTF) kurdu. Yeni yapı; kabiliyet, yazılım ve teknoloji diplomasisi başlıklarında bileşenlerin inovasyon çalışmalarını koordine ediyor. Böylece Task Force 39’un kara alanında elde ettiği deneyimler, daha geniş müşterek kuvvet ihtiyaçlarıyla ilişkilendirilebiliyor.

Genel değerlendirme

Task Force 39, ABD Kara Kuvvetlerinin Task Force 59 ve Task Force 99’a karşılık gelen inovasyon görev kuvveti olarak tanımlanabilir. Bununla birlikte onu yalnızca otonom kara araçlarından oluşan yeni bir birlik gibi görmek yanıltıcı olur. Yapının esas işlevi; karşı-İHA sistemlerinden robotik lojistiğe, yapay zekâ yazılımlarından yerinde üretime kadar farklı teknolojileri operasyonel ihtiyaca göre seçmek ve sahada sınamak.

Sonuç olarak Task Force 39, geleceğin kara kuvvetinin nasıl teşkil edileceğinden önce, geleceğin teknolojisinin bugünkü askere nasıl daha hızlı ulaştırılabileceğine cevap arıyor. Eğer bu yöntem başarılı olursa en kalıcı sonucu belirli bir drone veya araç değil; ihtiyacın belirlenmesi, prototipin denenmesi ve çözümün kuvvete kazandırılması arasındaki sürenin kısalması olacak.