Rusların uyduyu kör eden bir lazer tesisi inşa ettiği bildiriliyor
Lazer teknolojisi uydulara karşı kullanılacak kadar olgunluğa ulaştı. Uyduyu kör etmek yörüngede imha etmekten daha doğru bir çözüm oluşturuyor.
Rusya, tepede dönen uydulara müdahale etmek için yeni bir yer tabanlı lazer tesisi inşa ediyor. Temel fikir, diğer ulusların casus uydularının optik sensörlerini lazer ışığıyla doldurarak göz kamaştırmak olacaktır.
Lazer teknolojisi, uydu karşıtı savunma için makul noktaya kadar gelişti, ancak herhangi bir ülkenin böyle bir lazeri başarılı bir şekilde test ettiğine dair sınırlı kanıt var. Rus hükümeti yeterli büyüklükte bir lazer inşa edebilirse, ülkenin büyük bir bölümünü optik sensörlü uyduların görüşünden koruyabilir. Teknoloji ayrıca, uyduları kalıcı olarak devre dışı bırakabilecek daha kullanışlı lazer silahları olasılığına da zemin hazırlıyor.
Yeterince yüksek enerjili foton akışı için, bir lazer hedefinin malzemesini ısıtabilir, buharlaştırabilir, eritebilir ve hatta yakabilir. Bu etkilerin sağlanabilmesi, lazerin güç seviyesi, lazer ile hedefi arasındaki mesafe ve ışını hedefe odaklama yeteneği ile belirlenir.
Rus lazeri
Tanınmış yeni Rus lazer tesisinin adı Kalina. Tepeden istihbarat toplayan uyduların optik sensörlerini göz kamaştırmak ve dolayısıyla geçici olarak kör etmek amaçlanmıştır. U.S. LAIRCM’de olduğu gibi, göz kamaştırıcı, sensörleri çalışmalarını önlemek için yeterli ışıkla doyurmayı içerir. Bu hedefe ulaşmak, uydu sensörüne yeterli miktarda ışığın doğru bir şekilde iletilmesini gerektirir. Çok büyük mesafeler ve lazer ışınının önce Dünya atmosferinden geçmesi gerektiği gerçeği göz önüne alındığında bu kolay bir başarı değildir.
Lazerleri uzun mesafelerden uzaya doğru bir şekilde yönlendirmek yeni değil. Örneğin, NASA’nın 1971’deki Apollo 15 misyonu, konumlandırma bilgisi sağlamak için Dünya’daki lazerler tarafından hedeflenen aya metre boyutunda reflektörler yerleştirdi. Uzun mesafelerde yeterli foton iletmek, lazer güç seviyesine ve optik sistemine bağlıdır.
Kalina’nın kızılötesinde darbeli bir modda çalıştığı ve santimetre kare başına yaklaşık 1.000 joule ürettiği bildiriliyor. Karşılaştırıldığında, retina cerrahisi için kullanılan darbeli bir lazer sadece 1/10.000 daha güçlüdür. Kalina, ürettiği fotonların büyük bir kısmını, uyduların tepede döndüğü büyük mesafeler boyunca sunar. Bunu yapabilir, çünkü lazerler yüksek oranda kolimasyonlu ışınlar oluşturur, yani fotonlar paralel olarak hareket eder, böylece ışın yayılmaz. Kalina, ışınını birkaç metre çapında bir teleskop kullanarak odaklar.
Optik sensörler kullanan casus uydular, birkaç yüz kilometre yükseklikte alçak Dünya yörüngesinde çalışma eğilimindedir. Bu uyduların Dünya yüzeyindeki herhangi bir noktadan geçmesi genellikle birkaç dakika sürer. Bu, Kalina’nın optik sensör üzerinde kalıcı bir iz bırakırken bu kadar uzun süre sürekli çalışabilmesini gerektirir. Bu işlevler teleskop sistemi tarafından gerçekleştirilir.
Teleskobun bildirilen detaylarına dayanarak, Kalina, yolunun yüzlerce mil boyunca bir havai uyduyu hedefleyebilecekti. Bu, 40.000 mil kare (kabaca 100.000 kilometre kare) civarında çok geniş bir alanı, uydulardaki optik sensörler tarafından istihbarat toplanmasından korumayı mümkün kılacaktır. Kırk bin mil kare kabaca Kentucky eyaletinin alanıdır.
Rusya, 2019’da Peresvet adı verilen daha az yetenekli bir kamyona monte lazer göz kamaştırıcı sistemi sahaya sürdüğünü iddia ediyor. Ancak, başarılı bir şekilde kullanıldığına dair bir onay yoktur.
Lazer güç seviyelerinin artmaya devam etmesi muhtemeldir, bu da göz kamaştırmanın geçici etkisinin ötesine geçerek sensörlerin görüntüleme donanımına kalıcı olarak zarar vermeyi mümkün kılar. Lazer teknolojisi gelişimi bu yönde ilerlerken, lazerlerin bu şekilde kullanılmasıyla ilgili önemli politika hususları vardır. Uzay tabanlı bir sensörün bir ulus tarafından kalıcı olarak imha edilmesi, gerilimlerin hızla artmasına yol açan bir saldırganlık eylemi olarak kabul edilebilir.
Uzayda lazerler
Daha da büyük endişe verici olan, lazer silahlarının uzayda potansiyel olarak konuşlandırılmasıdır. Bu tür sistemler oldukça etkili olacaktır, çünkü hedeflere olan mesafeler muhtemelen önemli ölçüde azalacaktır ve ışını zayıflatacak bir atmosfer yoktur. Uzay tabanlı lazerlerin uzay aracına önemli ölçüde zarar vermesi için gereken güç seviyeleri, yer tabanlı sistemlere kıyasla önemli ölçüde azalacaktır.
Ek olarak, uzay tabanlı lazerler, lazerleri itici tanklara ve güç sistemlerine doğrultarak herhangi bir uyduyu hedeflemek için kullanılabilir, bu da hasar görürse uzay aracını tamamen devre dışı bırakır.
Teknoloji ilerlemeleri devam ettikçe, lazer silahlarının uzayda kullanılması daha olası hale geliyor. O zaman soru şu: Sonuçları nelerdir?
