Guam’da Nükleer Gövde Gösterisi: Sessiz Güç Yüzeyde
ABD Donanması, Hint-Pasifik’te azalan uyarı sürelerine karşı Guam’da iki Los Angeles sınıfı nükleer denizaltıyla gövde gösterisi yaptı. Stratejik derinlik ve teknik analiz.
Denizaltı harbinin temel kuralı “görünmezlik” olsa da, bazen en güçlü mesaj suyun altından değil, tam üzerinden verilir. ABD Donanması, Hint-Pasifik bölgesinde yükselen jeopolitik tansiyonun ortasında, iki adet Los Angeles sınıfı hızlı taarruz denizaltısını Guam açıklarında aynı anda yüzeye çıkararak nadir görülen bir gövde gösterisine imza attı.
9 Şubat 2026 tarihinde 15. Denizaltı Filosu Komutanlığı (Submarine Squadron 15) tarafından paylaşılan bilgilere göre; USS Asheville (SSN 758) ve USS Annapolis (SSN 760), Naval Base Guam yakınlarında kontrollü bir formasyon eğitimi gerçekleştirdi. 17 Aralık 2025’te icra edilen ancak detayları Şubat 2026’da kamuoyuyla paylaşılan bu “PHOTOEX” (Fotoğraf Tatbikatı), sadece halkla ilişkiler çalışması değil; bölgedeki rakiplere yönelik “her an buradayız ve hazırız” mesajı taşıyan stratejik bir şeffaflık eylemidir.
Gelişmiş 688 Sınıfı: Los Angeles’ın En Keskin Hali
Hem Asheville hem de Annapolis, Los Angeles sınıfının “Gelişmiş 688” (Improved 688) varyantlarıdır. Bu teknolojik yükseltme, gemileri sadece daha sessiz hale getirmekle kalmamış, aynı zamanda buz altı operasyon yetenekleri ve gelişmiş sonar süitleriyle donatmıştır.
Yaklaşık 6.900 ton deplasmana ve 110 metre uzunluğa sahip bu nükleer canavarlar, 25 knot’ı aşan hızlarıyla Pasifik’in devasa harekat alanlarında hızla pozisyon değiştirebilme kabiliyetine sahiptir. Denizaltı komutanları için bu hareket serbestisi, bir temasın “imha” ile sonuçlanması veya akustik kargaşa içinde kaybolması arasındaki ince çizgiyi belirler.
Hücum Gücü: Tomahawk ve Mk 48 ADCAP Denklemi
Bu platformların caydırıcılığı, taşıdıkları devasa ateş gücünde saklıdır. Gelişmiş 688 sınıfı botlar, 12 adet Dikey Fırlatma Sistemi (VLS) tüpüyle donatılmıştır. Bu özellik, torpido dairesindeki alanı işgal etmeden gemiye bağımsız bir Tomahawk seyir füzesi salvosu yeteneği kazandırır.
ABD Donanması’nın envanterindeki Tomahawk Block IV ve V füzeleri, 1.600 kilometreyi aşan menzilleri ve uçuş sırasında hedef güncelleme (re-targeting) kabiliyetleriyle, Guam tabanlı bir denizaltının çok geniş bir yayı ateş altında tutmasını sağlar. Özellikle Block V modernizasyonuyla gelen gemisavar yetenekleri, bu denizaltıları sadece kara hedefleri için değil, düşman su üstü filoları için de birer kabusa dönüştürmüştür.
Sualtı harbi söz konusu olduğunda ise belirleyici silah hâlâ Mk 48 ADCAP ağır torpidodur. Modern karşı tedbirleri aşmak üzere tasarlanan bu torpido, düşman gemisinin omurgasının tam altında patlayarak en büyük su üstü platformlarını bile tek vuruşta saf dışı bırakabilir.
Neden İki Denizaltı ve Bir Helikopter?
Tatbikatın en dikkat çekici görseli, iki dev denizaltının üzerinde süzülen MH-60S Sea Hawk helikopteridir. Yüksek yoğunluklu denizaltı harbi hiçbir zaman sadece suyun altıyla sınırlı değildir. MH-60S, her ne kadar bir “denizaltı avcısı” (MH-60R gibi) olmasa da; güvenli iletişim rölesi, arama-kurtarma desteği ve karmaşık manevralar sırasında havadan gözetleme sağlayan kritik bir unsurdur. Guam merkezli helikopter filoları, denizaltıların bölgedeki yoğun gemi trafik hatlarında güvenle operasyon yapabilmesini sağlayan “havadaki gözler”dir.
Guam: Pasifik’in “Mızrak Ucu”
ABD Navy doktrininde Guam, sıradan bir lojistik durak değil, ileri konuşlu bir sualtı kalesidir. Adanın coğrafi konumu, denizaltıların çatışma bölgelerine hızla intikal etmesini sağlarken, Polaris Point ve Naval Base Guam tesisleri, bir SSN’in (Nükleer Güçlü Hücum Denizaltısı) okyanus aşırı bir sprintle ABD anakarasına dönmesine gerek kalmadan silah ikmali ve bakım yapmasına olanak tanır.
Bu son “çifte yüzeye çıkış” eylemi, uyarı sürelerinin saniyelere indiği modern füze çağında bir hatırlatmadır: ABD sualtı gücü halihazırda ileri uçta, halihazırda silahlı ve halihazırda bir takım olarak çalışmaktadır
